Αργεντινή: σόγια, μονοκαλλιέργειες και πλημμύρες

Το 1996 με τρόπο ύπουλο και αντιδημοκρατικό, καθώς δεν υπήρξαν ανεξάρτητες περιβαλλοντικές μελέτες εκτίμησης των επιπτώσεων, ούτε καν μία προσχηματική συζήτηση στο κοινοβούλιο, επιτράπηκε η εισαγωγή της γενετικά τροποποιημένης σόγιας της Monsanto στα χωράφια της περιφέρειας της Αργεντινής.

Η αρχή του κακού εντοπίζεται στο 1991, όταν η Γενική Γραμματεία Γεωργίας δημιούργησε την Εθνική Συμβουλευτική Επιτροπή Γεωργικής Βιοτεχνολογίας, η οποία αποφάσισε την έγκριση των Γενετικά Τροποποιημένων Οργανισμών. Κατά διαβολική σύμπτωση, στην επιτροπή αυτή συμμετείχαν ενεργά οι ίδιες οι ιδιωτικές εταιρίες που προωθούσαν τα μεταλλαγμένα τρόφιμα.

Η συνολική επιφάνεια καλλιεργειών γενετικά τροποποιημένων καλλιεργειών αυξήθηκε 110 φορές σε 21 χρόνια φτάνοντας, από τα 1,7 εκατομμύρια εκτάρια το 1996, τα 185,1 εκατομμύρια εκτάρια το 2016. Το «καμάρι» των εξαγωγών αποτελεί η σόγια και ακολουθείται από το καλαμπόκι και τις πατάτες.

Ξερίζωμα δάσους και ανθρώπων

Μέσα σε αυτή τη διεστραμμένη λογική περί «ανάπτυξης», το ξερίζωμα των πρωτογενών δασών υπήρξε ισοπεδωτικό. Η Αργεντινή κατέχει το παγκόσμιο «προνόμιο» της ταχύτερης αποδάσωσης. Από την έγκριση του Νόμου περί Δασών το 2007 ξεριζώθηκαν περίπου 2,5 εκατομμύρια εκτάρια δάσους. Η Επαρχία του Τσάκο είναι αυτή που επλήγη περισσότερο από αυτό το έγκλημα, αλλά η κατάσταση δεν είναι καλύτερη σε Σάντα Φε, Κόρδοβα, Μισιόνες και Σαντιάγο ντελ Εστέρο. Η διαφορά είναι ότι στο Τσάκο η ισοπέδωση των δασών, προκειμένου να προετοιμαστεί το έδαφος να «υποδεχτεί» τις μονοκαλλιέργειες της σόγιας, έγινε σε απαγορευμένες (προστατευόμενες) περιοχές.

soja3

Έκτοτε, αγροτικές κοινότητες χωρικών και αυτοχθόνων λαών χρειάστηκε να μετακομίσουν εξαιτίας της εξάπλωσης των μονοκαλλιεργειών, για να εγκατασταθούν σε θλιβερές παραγκουπόλεις στις περιφέρειες των μεγαλουπόλεων.

«Ακραία μετεωρολογικά φαινόμενα»

Η τωρινή άνοδος των υπόγειων υδάτων στις «περιοχές της σόγιας» συνδέεται στενά με την επίθεση που δέχεται το έδαφος και το υπέδαφος και όχι με το νερό που πέφτει, δηλαδή δεν οφείλεται σε αύξηση των βροχών, θεωρία που επινόησαν οι ίδιοι οι υπέρμαχοι του αγροτο-εξαγωγικού μοντέλου.

Η στάθμη του νερού βρίσκεται πλέον μόλις στο ένα μέτρο πιο χαμηλά από το έδαφος, ενώ κανονικά πρέπει να είναι δέκα μέτρα κάτω από την επιφάνεια του. Η εξήγηση είναι πολύ απλή: τα εκατομμύρια εκτάρια από λιβάδια και βοσκότοπους που απορροφούσαν το νερό, αντικαταστάθηκαν από μονοκαλλιέργειες. Το έδαφος άλλαξε και έφερε πλημμύρες. Το πρωτογενές δάσος απορροφά 300 mm νερού την ώρα. Ένας συμβατικός βοσκότοπος 100 mm και ένα χωράφι με σόγια μόλις 30 mm την ώρα.

Επομένως, μόνο τυχαίο δεν είναι το γεγονός ότι οι περιοχές που πλήττονται από πλημμύρες κατ’εξακολούθηση από το 2014 μέχρι και σήμερα, είναι εκείνες όπου τα δάση έχουν αντικατασταθεί από απέραντα χωράφια σόγιας. Αυτό που τα μήντια τόσο βολικά ονομάζουν «ακραία μετεωρολογικά φαινόμενα», δεν είναι παρά η άμεση συνέπεια του τρίπτυχου αποδάσωση – μονοκαλλιέργειες – γλιφοσάτη, το οποίο έχει επιβάλει το αδίστακτο κύκλωμα της αγροτοβιομηχανίας.
………………..

Πηγή: conclusion.com.ar

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s